Understanding back from: เรื่องเล่าย่อๆ สำหรับคนที่เพิ่งเข้ามา

กลับมาแล้วครับ — back from เขาอู่ตัง (武当山) อย่างเป็นทางการ บอกตรงๆ เลยว่าเขาลูกนี้มันทำร้ายผมมาก 😂 หนักกว่าที่คิดไว้เยอะ แต่ก็คุ้มค่ามากกว่าที่คิดไว้อีกเช่นกัน

ใครยังไม่รู้จัก เขาอู่ตังเป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์เรื่องศิลปะการต่อสู้และลัทธิเต๋า ตั้งอยู่มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดย UNESCO ตั้งแต่ปี 1994 ในสายตาคนไทยส่วนใหญ่ อู่ตังคือที่ที่ปรมาจารย์เต๋าในหนังกังฟูอยู่กัน จริงๆ ก็ใช่นะ แต่มันมีอะไรมากกว่านั้น

ผมไปครั้งนี้เพื่อเก็บประสบการณ์ให้หนังสือเล่มใหม่ และตอนนี้หนังสือก็ส่งเข้ากระบวนการตรวจทานไปแล้ว สถานะคือ under review ครับ เดี๋ยวมีอัปเดตแน่นอน

วิหารบนยอดเขาอู่ตัง — บันไดหลายพันขั้นกว่าจะขึ้นถึงตรงนี้ (ภาพประกอบ: back from Wudang Mountain journey)

How back from อู่ตัง Works: ของจริงที่เจอมาเอง

บันได — ตัวร้ายตัวจริงของทริปนี้

ขอพูดถึงบันไดก่อนเลยนะ เพราะมันคือประสบการณ์ที่จำได้แม่นที่สุด จุดสูงสุดของเขาคือ “>ยอดเทียนจู (天柱峰) สูงราว 1,612 เมตรจากระดับน้ำทะเล ทางขึ้นส่วนใหญ่คือบันไดหินที่ต่อกันเป็นพันขั้น ผมเดินขึ้นช่วงแรกคิดในใจ “เออ ก็โอเคนี่” ผ่านไปชั่วโมงครึ่ง ขาเริ่มสั่น ผ่านไปสามชั่วโมง เหลือแต่คำถามว่าทำไมผมถึงคิดว่ามันจะง่าย 😅

อากาศก็เล่นงานด้วยนะ ยิ่งสูงขึ้นยิ่งหนาว และออกซิเจนบางลงเรื่อยๆ คนที่ฟิตอยู่แล้วอาจไม่เท่าไหร่ แต่คนที่ออกกำลังกายเป็นพักๆ อย่างผม รู้สึกได้ทันทีเลยว่าปอดทำงานหนักขึ้นจริงๆ

พระอาทิตย์ขึ้นบนยอดทองแถว

แต่พอขึ้นไปถึง มองเห็นยอดเขาเป็นทองเวลาพระอาทิตย์ขึ้น บอกเลยว่าทุกขั้นบันไดคุ้มหมดเลยครับ มันคือความเงียบแบบที่เมืองใหญ่ไม่มีให้ ความรู้สึกตอนนั้นสรุปเป็นคำไม่ได้จริงๆ

เอาเป็นว่าเปรียบเทียบง่ายๆ ให้ฟังละกัน เหมือนปีนบันไดตึก 80 ชั้นแบบไม่มีลิฟต์ แต่ตอนขึ้นถึงชั้นบนสุด มีวิวทะเลหมอกกับวิหารโบราณรออยู่ ประมาณนั้นเลย

บันไดหินสู่ยอดเขา — สิ่งที่ต้องเจอหลังจาก back from นั้นฝังใจมาก (ภาพประกอบบทความ)

The Real Impact ของการกลับมาจากอู่ตัง: มันเปลี่ยนอะไรในตัวผม

สิ่งที่ได้ (The “Why It Matters”)

อย่างแรกเลย สมาธิดีขึ้นเห็นๆ ไปเลยครับ ผมได้ดูปรมาจารย์เต๋าฝึกไท่เก๊กตอนเช้ามืด บรรยากาศเงียบมาก เหลือแค่เสียงลมกับเสียงลมหายใจ นั่งดูอยู่เฉยๆ ก็รู้สึกสมองปลอดโปร่งแบบไม่เคยเป็นมาก่อน

อย่างที่สองคือวัตถุดิบสำหรับหนังสือ ผมได้บันทึกทุกอย่างไว้ ทั้งเรื่องปรัชญาเต๋า วิถีชีวิตของคนบนเขา และมุมมองเรื่อง “ช้าแต่มั่นคง” ที่ตรงข้ามกับวิถีเมืองกรุงเราสุดๆ ตอนนี้ทั้งหมดอยู่ในต้นฉบับที่กำลังถูกตรวจทานอยู่ครับ

สิ่งที่ต้องระวัง (The “What To Watch Out For”)

อยากเตือนคนที่วางแผนจะไปจริงจังนะ อย่าไปแบบเตรียมตัวกลางๆ อย่างน้อยหนึ่งเดือนก่อนไป ควรเดินเหยาะหรือวิ่งเบาๆ สัปดาห์ละ 3-4 ครั้ง ใส่รองเท้าเดินเขาที่ดีๆ หนึ่งคู่ และอย่าหวังว่ากระเช้าหรือรถจะพาไปถึงยอดได้หมด บางช่วงต้องเดินเท่านั้น

อีกอย่างคือฤดูกาล ช่วงหน้าหนาวอุณหภูมิบนยอดอาจต่ำกว่าที่ราบหลายองศา ต้องเช็กสภาพอากาศก่อนไปเสมอ ผมโชคดีที่ไปตอนอากาศดี แต่เจอคนมาเที่ยวแล้วเจอหมอกหนาจนมองอะไรไม่ค่อยเห็นเลย เสียดายแทนจริงๆ

The Future: ทิศทางหลัง back from — หนังสือกับแผนต่อไป

ตอนนี้หนังสือเข้าสู่กระบวนการ under review แล้ว ซึ่งแปลว่ามีผู้เชี่ยวชาญและบรรณาธิการช่วยดูเนื้อหาอยู่ ผมค่อนข้างตื่นเต้นเพราะเป็นครั้งแรกที่เล่าเรื่องแนวนี้เต็มๆ เล่ม

“การที่หนังสือถูกตรวจทาน เหมือนบันไดทีละขั้นบนเขาอู่ตัง — ช้า แต่ทุกขั้นพาเราไปใกล้ปลายทางมากขึ้นจริงๆ”

ถ้าทุกอย่างเข้าที่ คาดว่าจะได้ข่าวชัดเจนเร็วๆ นี้ครับ และถ้าหนังสือผ่าน ผมว่าจะมีทริปที่สองแน่นอน อาจจะเป็นช่วงเวลาที่ต่างออกไป เพื่อเห็นหน้าตาเขาในอีกโหมดนึง

มุมเงียบๆ บนเขา — ที่ที่ไอเดียหนังสือเกือบทั้งเล่มถูกจดลงสมุด (ภาพประกอบ: back from Wudang)

How to Leverage back from เพื่อให้ทริปของคุณคุ้มที่สุด

สำหรับคนที่อ่านมาถึงตรงนี้แล้วอยากลองไปเอง ผมสรุปเป็นขั้นตอนให้แล้ว ทำตามได้เลย:

1. เตรียมร่างกายล่วงหน้า 4-6 สัปดาห์ — เดินขึ้นลงบันไดบ้าน หรือ cardio เบาๆ ให้ขาชินก่อน
2. จองที่พักบนเขาล่วงหน้า — แถวนั้นมีที่พักไม่เยอะ ช่วงไฮซีซันหมดเร็วมาก
3. แบ่งการเดินทางเป็น 2-3 วัน — อย่าเร่ง ประสบการณ์ดีๆ มักอยู่ตรงที่เราไม่รีบ
4. ตื่นมืดเพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้น — จริงๆ นะ อันนี้คือไฮไลต์ของทริปเลย
5. จดบันทึกทุกวัน — ความรู้สึกพวกนี้หายไวกว่าที่คิด เผื่อวันหนึ่งจะเอามาเขียนหนังสือเหมือนผมก็ได้ 😄

อ่านเพิ่มเติมเรื่องการเตรียมตัวเที่ยวจีนได้ที่ china-travel-guide และถ้าสนใจเรื่องปรัชญาเต๋าแบบเจาะลึก ลองดู tao-philosophy ได้เลยครับ

ปิดท้ายจากใจครับ

การเดินทาง back from เขาอู่ตังครั้งนี้สอนผมว่า บางครั้งสิ่งที่หนักที่สุดในทริป กลับเป็นสิ่งที่เราจำได้นานที่สุด ขายังเมื่อวานนี้ก่อนถึงเขากลับมา แต่ความรู้สึกตอนยืนอยู่บนยอดสูง 1,612 เมตร มองเห็นทะเลหมอกใต้เท้า อันนั้นมันอยู่กับผมไปอีกนานแน่นอนครับ

รออัปเดตเรื่องหนังสือกันนะครับ เดี๋ยวมาเล่าให้ฟังอีกทีเมื่อมีข่าวชัวร์ๆ 😊